با هوشیاری غصه هر چیز خوریم

چون مست شدیم هرچه بادا باد

 >> به سلامتی و میمنت و مبارکی منچستر هم قهرمان شد و خوشبختانه حال تنی چند از دوستان اینجانب اساسی گرفته شد،باشد که دیگه کری بیخودی نخونن برا من.به قول این گزارشگرا عجب تقابل غم و شادی دیدنی بود،گمونم اشکای تری دیگه خشک شده باشه. 3 نصفه شب تو خونه کسی هم بیدار نبود یه ذره جشن پیروزی راه بندازم منم دیگه کمبود امکانات بود به روش خودم شادی می­کردم و مسافت جلوی تلویزیون تا آشپزخونه رو هی لی­لی کنان و بشکن زنان می­رفتم و می­اومدم و به افتخار منچستر گوجه فرنگی بود که می­خوردم.

>> آدم دلش واسه خودش می­سوزه، اینهمه کشورا برا خودشون جشن ملی و شادی دسته جمعی و عمومی دارن؛جشن گوجه فرنگی،جشن رنگها،جشن گاوبازی،جشن باران و هزار تا جشن و کارناوال دیگه.اون وقت ماها دلمون به همین خوشی­های جمعی فوتبالی مثل بازی ایران- استرالیا یا همین برد پرسپولیس خوشه که اونم هزار سال یه بار تکرار میشه.چی میشد ما هم به تناسب فرهنگ و اوضاع احوال مملکتمون یه جشن اینجوری داشتیم تا ملت از هر فرصت و بهانه­ای برا جوگیر شدن و تخلیه انرژی شنگولانه­شون استفاده نمیکردن. آدم تو این جور جشن­ و برنامه­هاست که یه نمور ملت رو خوشحال و با لبخند سرخوشی می­بینه.

>> مثلن خیر سرم خواستم فیلم ببینم اعصابم خرد شد.پل سیزدهم کار فرهاد غریب رو دیدم، چقدر تلخ و اندوهبار بود.کاش اینهمه که در به تصویر کشیدن غم و اندوه و تلخی می­ریم رو اعصاب مردم تو نشون دادن شادیها هم تاثیرگذار بودیم.

پیوست:سانی جون چقدر با دیدن شاخه گلت خوشحال شدم.وقتی دو تا ایمیل هم برات زدم یکی بعد بای وبلاگت و یکی هم بعد اون و ازت خبری نشد نگرانت شدم و مجبور شدم اینجا برات پیغام بزارم.اگه برات ممکنه از خودت بی­خبرم نذار.

حرف ما قبل آخر:برای يک زندگی خوب مثل سگ کارکن، مثل اسب بخور، مثل روباه فکر کن و مثل خرگوش بازی کن. جرج آلن

حرف آخر: اگر در محضر خدا باشی بودن را حس خواهی کرد.