>>> از اونجایی که نیوزهای مختلف گزارش کردند خشکسالی جهانیه و کمبود بارندگیه و کمبود آب و گاز و تلفن و محبت و اعتماد و امنیت اخلاقی و اجتماعی و گرونی و تورم و برنج و پودر لباسشویی و قند و خلاصه برق هست، برقهای ما گویا جیره­بندی شده و روزی دو سه ساعت قطع میشه و همه اینها دست به دست هم میده که وقتی استعداد نابی مثل اینجانب حس وبلاگ­نویسی داره برق نباشه و وقتی برق باشه وقت نباشه و وقتی وقت باشه و برق هم باشه حسشو نداشته باشه که آپ کنه و همونطور که می­دونید همه­ی اینها یعنی توجیه.براستی که خداوند اول توجیه را آفرید بعد انسانهایی چون مرا.

>>> چقدر این پستهای اخیرم فرهنگی- ورزشی شده.به به! به به! جام ملتهای اروپا هم که شروع شده و بنده کماکان به طرفداری تیم محبوبم هلند سرسختانه ادامه میدم و امیدوارم جمعه هم نتیجه خوبی بگیره و منو بین ملتی که بعد بازی قشنگشون و برد ایتالیا، پلیدانه بهشون خندیدم و رفتم رو اعصابشون سرافراز کنه. 

>>> قابل توجه علاقمندان به صنایع دستی و هنر،نمایشگاه صنایع دستی برتر ایران در نمایشگاه بین­المللی تبریز از 19 تا 24 خرداد از 4 تا 9 شب در حال برگزارییه، واقعن حیفه که از دستش بدین.دور هم بودن صنایع استانهای مختلف یکجا و اونهمه ذوق و ظرافت و سلیقه واقعن دیدنیه،من که لذت بردم.

>>> با توجه به اینکه فضا دیگه خیلی هنری و فرهنگی شد، یه کتاب جالب هم معرفی ­می­کنم.با آخرین نفسهایم، خاطرات لوئیس بونوئل، ترجمه­ی علی امینی نجفی.علاقمندان بونوئل و فیلمهاش بخونن و حالشو ببرن.

قسمتی از کتاب بالا:... باید اعتراف کنم یک آرزو برایم مانده است،خیلی دلم می­خواهد وقتی که مُردم هر 10 سال یکبار از میان مرده­ها بیرون بیایم، خود را به یک کیوسک برسانم و با وجود تنفری که از رسانه­های جمعی دارم  چند روزنامه بخرم.این آخرین آروزی من است، روزنامه­ها را زیر بغل می­زنم بعد کورمال کورمال به قبرستان برمیگردم و از فجایع این جهان باخبر می­شوم پس با خاطری آسوده دربستر این گور خود دوباره به خواب میروم.

حرف ما قبل آخر: در بين تمامی مردم تنها عقل است كه به عدالت تقسيم شده زيرا همه فكر می­‌كنند به اندازه كافی عاقلند . رنه دكارت

حرف آخر: اگر در محضر خدا باشی بودن را حس خواهی کرد.

با هوشیاری غصه هر چیز خوریم

چون مست شدیم هرچه بادا باد

 >> به سلامتی و میمنت و مبارکی منچستر هم قهرمان شد و خوشبختانه حال تنی چند از دوستان اینجانب اساسی گرفته شد،باشد که دیگه کری بیخودی نخونن برا من.به قول این گزارشگرا عجب تقابل غم و شادی دیدنی بود،گمونم اشکای تری دیگه خشک شده باشه. 3 نصفه شب تو خونه کسی هم بیدار نبود یه ذره جشن پیروزی راه بندازم منم دیگه کمبود امکانات بود به روش خودم شادی می­کردم و مسافت جلوی تلویزیون تا آشپزخونه رو هی لی­لی کنان و بشکن زنان می­رفتم و می­اومدم و به افتخار منچستر گوجه فرنگی بود که می­خوردم.

>> آدم دلش واسه خودش می­سوزه، اینهمه کشورا برا خودشون جشن ملی و شادی دسته جمعی و عمومی دارن؛جشن گوجه فرنگی،جشن رنگها،جشن گاوبازی،جشن باران و هزار تا جشن و کارناوال دیگه.اون وقت ماها دلمون به همین خوشی­های جمعی فوتبالی مثل بازی ایران- استرالیا یا همین برد پرسپولیس خوشه که اونم هزار سال یه بار تکرار میشه.چی میشد ما هم به تناسب فرهنگ و اوضاع احوال مملکتمون یه جشن اینجوری داشتیم تا ملت از هر فرصت و بهانه­ای برا جوگیر شدن و تخلیه انرژی شنگولانه­شون استفاده نمیکردن. آدم تو این جور جشن­ و برنامه­هاست که یه نمور ملت رو خوشحال و با لبخند سرخوشی می­بینه.

>> مثلن خیر سرم خواستم فیلم ببینم اعصابم خرد شد.پل سیزدهم کار فرهاد غریب رو دیدم، چقدر تلخ و اندوهبار بود.کاش اینهمه که در به تصویر کشیدن غم و اندوه و تلخی می­ریم رو اعصاب مردم تو نشون دادن شادیها هم تاثیرگذار بودیم.

پیوست:سانی جون چقدر با دیدن شاخه گلت خوشحال شدم.وقتی دو تا ایمیل هم برات زدم یکی بعد بای وبلاگت و یکی هم بعد اون و ازت خبری نشد نگرانت شدم و مجبور شدم اینجا برات پیغام بزارم.اگه برات ممکنه از خودت بی­خبرم نذار.

حرف ما قبل آخر:برای يک زندگی خوب مثل سگ کارکن، مثل اسب بخور، مثل روباه فکر کن و مثل خرگوش بازی کن. جرج آلن

حرف آخر: اگر در محضر خدا باشی بودن را حس خواهی کرد.